جايز نيست كه دلّاكان ريش مردم را به طمع پول گرفتن بتراشد و اعانت بر گناه كنند پس حرام است اين عمل بر دلّاك و بر مشترى هر دو و امّا آنچه بعضى ديگر مىكنند كه مىچينند ريش را و به قدر دم شانه از آن مىگذارند آن هم جايز نيست چرا كه امر فرموده‌اند به اعفاء لحيه و معنى اعفا ترك كردن است پس چيدن به اين سر حد جايز نيست بلكه اندازه معيّن آن همان يك قبضه است كه معيّن فرموده است و تخفيف ريش را رخصت داده‌اند و زياده روا نيست و خود را شبيه به كفّار نبايد كرد البتّه و امّا دانه‌هاى موى سفيد اگر در ريش پيدا شود و كسى خواهد آن را زايل كند يا بچيند يا ببرد و اما كندن آن از بيخ مكروه است به كراهت شديدى [ موى بينى و زير بغل ] و امّا ازاله مو از بينى آن هم مستحبّ است و در حديث است كه روى را نيكو مىكند و بدانكه كندن مو از بينى از نظافت و پاكيزه‌كى است و لكن در كندن احتمال اذيت به چشم هست و مواد را ميل به مقدم دماغ مىدهد و باعث كم‌نورى چشم مىشود پس بهتر چيدن موى بينى است و بدانكه چون موى بغل زياد شود باعث عفونت شود و شيطان در آن سكنا